bakit tayo nagmamahal..!

para ito sa mga nagmamahal, may minamahal, alang minamahal, nagmamahal ng lihim, nagmamahal kahit may mahal na en whatever mahal dyan....

why do we love ba?
so we can have somebody to talk to?
someone who can be there pag gusto natin gumala?
a person na pwedeng manlibre satin?
taong magbibitbit ng gamit mo?
ALALAY for short!

eh pano kung di ka nya mahal?
would you still love him/her?
would you still continue to care for that person?
bakit naman hindi?
you didnt love that person para magkaroon ka ng alalay, magkaroon ka ng instant meal dahil libre, taong gagawa ng assignments mo or projects, or taong mahihila mo if you want to go out...

if thats what you think about love well sorry ang BABAW mo!

loving a person
doesn't need to have a criteria
na dapat maganda o guwapo, dapat mabait or understanding,
kasi once you fall in-love you take the risk of accepting dat person
kahit maingay sya matulog, yung hilik ng hilik
kahit matakaw sya o sobrang fat na hindi kayo kasya pag puno ang jeep!

kahit sobrang moody nya na kulang nalang ay sapakin mo sa inis!
yung sobrang selosa/seloso na pati barkada pinagseselosan..
badtrip diba?
and yung napaka-arte OA kung baga!
o kahit ano pang things that would turn you off...
hirap tlaga magmahal trying to be PERFECT kasi....

gusto mong magtagal pero hindi yun ang sagot sa lahat...
ACCEPTING the real person fully
kasi if you said na mahal mo sya
you dont need to find answers kung bakit mo sya mahal...
kase lahat ng tao nagbabago
but if you accept that person magbago man sya in the middle of your relationship hindi ka masasaktan kasi you know that darating din yun..

tsaka tanggap mo sya ng buo...
mahirap gawin pero masarap subukan
dahil wala ng sasaya pa
if you let one person feel na MAHAL NA MAHAL mo sya
without asking 4 anything return...
then you can say wow un pla ang LOVE!

Being happy doesn't mean everything's perfect.
It means you've decided to see beyond the imperfections.... ü
Nakakatawa talaga ang love.
Isa siyang napakalaking oxymoron.
Lahat ng pwede mong masabi sa kanya,
baliktarin mo at totoo pa rin.

Ang labo diba?
Pero ang linaw.
Masaya magmahal.
Malungkot magmahal.
Di mo naiintindihan pero naiintindihan mo.
Walang rason. Maraming rason.

Di mo na kaya, pero kaya mo pa rin.
Masakit magmahal. Pero okey lang.
Leche, ano ba talaga?!
May kaibigan ako, sabi niya dati "Love is only for stupid people."
Nakakatawa kasi laude ang standing niya, pero dumating ang panahon,
na-in-love din ang hunghang.

At ayun, tanga na siya ngayon.
Lahat kasi ng nahahawakan ng love nagiging oxymoron din.
O kaya paminsan, nagiging moron lang.
Hindi lang kasi basta baliktaran ang pag-ibig.
Lahat ng bagay nababaligtad din niya.
Lahat ng malalakas na tao, humihina.

Ang mayayabang, nagpapakumbaba.
Ang mga walang pakialam, nagiging Mother Teresa.
Ang mga henyo, nauubusan ng sagot.
Ang malulungkot, sumasaya.
Nakakatawa talaga.
Lalo na kapag dumadating siya sa mga taong ayaw na talaga magmahal.

Napansin ko nga eh.
Parang kung gusto mo lang ma-in-love ulit,
sabihin mo lang ang magic words na "Ayoko na ma-inlove!"
biglang WACHA!
Ayan na siya.
Nang-aasar. Magpapaasar ka naman.

Di ba nakakatawa rin na pagdating sa problema ng ibang tao, ang galing-galing mo?
Pero 'pag problema mo na yung pinag-uusapan
parang nawawala ng saysay lahat ng ipinayo mo dun sa namomroblemang tao?
Naiisip mong wala namang mali dun sa mga sinabi mo.
Pero bakit parang wala ring tama?
Bali-baliktad din ang nasasabi ng mga taong tinamaan ng madugong pana ng pag-ibig.

"Ngayon ko lang nalaman ganito pala.
Sabi ko na eh!" "Ang sarap mabuhay.
Pwede na 'ko mamatay. Now na!"
At hindi lang 'yon.
Ang sarap din pagtawanan ng mga taong alam naman nilang masasaktan lang sila eh magpapatihulog pa rin sa bangin ng pag-ibig.

Tapos 'pag luray-luray na yung puso nila, siyempre hindi sila yung may kasalanan.
Siya!
"Bakit niya 'ko sinaktan?"
May kasama pang pagsuntok sa pader yon,
at pagbabagsak ng pinto.
Hayop talaga.

Pero ang pinaka-nakakatawa sa lahat ay ang katotohanang kapag gusto magpatawa ng pag-ibig, ipusta na mo na lahat ng ari-arian mo dahil siguradong ikaw ang punchline.
Nakakatawa no?
Nakakaiyak.